سلام عمو قاسم. با دیدن عکس های بچه های غزه، باز به یاد شما افتادم. شمایی که همیشه یاور مظلوم ها بودید. اما الان که شهید شدید، دشمن جرات کرده بی رحمانه به مردم فلسطین حمله میکنه و بچه ها و پدرمادرهاشون رو شهید میکنه.من شنیده ام که شما چقدر تلاش کردید تا بچه های لبنان و سوریه و عراق و یمن، شبیه بچه های غزه نشن و دشمنان را از آنجا بیرون انداختید و میدونم با زحمتایی که کشیدین، جنگ رو از کشور عزیزمون ایران دور کردین و اجازه ندادین آمریکا یا داعش به ما حمله کنن. مطمئنم اگر این روزها هم بودید، نمیگذاشتین اسرائیل لعنتی اینجوری بچه های غزه را زخمی کنه و شهید کنه.عمو قاسم! مامان میگه توی قرآن اومده شهدا زنده هستند، من هم میدونم که شما زنده هستین و برای همین به شما نامه نوشتم. آرزوم اینه که بزودی با امام زمان برگردین و ظالما و دشمنایی مثل اسرائیل رو از بین ببرید و آمریکا رو ادب کنین تا همه بچه های دنیا آرامش داشته باشن، بخندن، بازی کنن، درس بخونن، کنار بابا و مامانشون و توی خونه خودشون باشن و دیگه هیچ دشمنی جرات نکنه خونشون رو خراب کنه و اونارو بترسونه. البته تا اون موقع ما وظیفه داریم از مردم مظلوم غزه دفاع و حمایت کنیم و میدونم که کشور ما و دوستامون الانم به مردم فلسطین کمک میکنن.عمو قاسم...شما شهید هستین و پیش خدا عزیزید. برای ما دعا کنید تا خوب درس بخونیم، در راه حق باشیم و در آینده شخص مفیدی برای کشور و دینمون باشیم.
برچسب:
نویسنده: پویا قاسمیپور
تاريخ: سه
شنبه
10 بهمن
1402 ساعت: 18:47